شماره ۱۱ - کسی که بر لب لعل تو کامرانی یافت

کسی که بر لب لعل تو کامرانی یافت
چو خضر تا به ابد عمر جاودانی یافت ۱

هر آنکه دید رخت جان آشکارا دید
هر آنکه یافت لبت آب زندگانی یافت ۲

هر آنکه رسته دندان چون در تو گزید
زجزع دامن پر لعل های کانی یافت ۳

کسی که بر گل رخسار تو فکند نظر
کنار خویش پر از اشک ارغوانی یافت ۴

دلا مگرد پی وصل ملک ناممکن
که رایگان نتوان گنج شایگانی یافت ۵

لب از هوای لبت باد سرد و حسرت دید
دل از لقای رخت داغ لن ترانی یافت ۶

لبش مجوی که کام سکندر است و چو زو
نیافت کام سکندر تو چون توانی یافت ۷

به وصل خویشم برنا و چشم روشن کن
کزین توانی اقبال آسمانی یافت ۸

به زندگانی باقی رسان مرا به شبی
کزین توانم کام از جهان فانی یافت ۹

به بوی جامه نه پیری ضریر برنا شد
شب وصال نه زالی ز سر جوانی یافت ۱۰