شماره ۴۲ - حبذا نزهت بادی که ز بغداد آید

حبذا نزهت بادی که ز بغداد آید
خاصه کز مسکن آن حور پریزاد آید ۱

بر ره باد ز شب تا به سحر منتظرم
تا که از جانب بغداد دگر باد آید ۲

ای خوشا وقت سحر کز نفس باد صبا
شادیم هر نفسی در دل ناشاد آید ۳

نزهت باد شمالی به مشام دل من
راست چون بوی گل و سوسن آزاد آید ۴

عاشقی در غم هجران تو چون خواب کند
که وصال تو به هر نیم شبش یاد آید ۵

چو خیالت به تماشای من آید گه خواب
همچو شیرین که به نظاره فرهاد آید ۶

آب این دیده دربار بود بارانش
اگر ابری ز ره پارس به بغداد آید ۷

نایدم خنده خوش زین دل غمگین خراب
خنده خوش ز دلی خرم و آباد آید ۸

اولین روز فراقت به دلم می آید
که دگر بر دلم از هجر تو بیداد آید ۹