شماره ۴۳ - مراد من ز وصال تو بر نمی آید

مراد من ز وصال تو بر نمی آید
بلای عشق تو بر من به سر نمی آید ۱

شب جوانی من در امید تو بگذشت
هنوز صبح وصال تو بر نمی آید ۲

درخت وصل تو در باغ عمر بنشاندم
برفت عمر و هنوز آن به بر نمی آید ۳

در آرزوی تو بر من دمی نمی گذرد
که بر دلم ز تو جوری دگر نمی آید ۴

دلم ببردی و جان از کف تو هم نبرم
که تیر هجر تو جز بر جگر نمی آید ۵

دلم برفت به جائی غریب سر بنهاد
وزان ضعیف و غریبم خبر نمی آید ۶

اگر چه جستن وصل تو سر به سر خطر است
ترا ز کشتن من خود خطر نمی آید ۷

رخ و لب تو چنان صبر و هوش من بربود
که یادم از گل و تنگ شکر نمی آید ۸

خیال روی تو در چشم من چنان بنشست
که آفتاب و مهم در نظر نمی آید ۹

بر این سرشک چو سیم و رخ چو زر رحم آر
اگر چه در نظرت سیم و زر نمی آید ۱۰

ز آه من به سحر سنگ خاره نرم شود
چگویمت که به گوشت مگر نمی آید ۱۱

هزار تیر ز شست دعا رها کردم
وزان هزار یکی کارگر نمی آید ۱۲

ز عاشقان جهان کس چو ابن همگر نیست
ولیک هیچ به چشم تو در نمی آید ۱۳

بدین دلیری و چستی که اوست در ره عشق
بدین چنین که توئی با تو بر نمی آید ۱۴

به شب ز ناله من عالمی نمی خسبند
مگر به گوش تو آه سحر نمی آید ۱۵