هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، حالات عشق و عاشقی را توصیف میکند. شاعر از عناصری مانند شکر، پسته، شمع، درخت حیات، گلبن خشک، ابر، چشم آهو و جبرئیل برای بیان احساسات عمیق و روحانی استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۴ - شکرش در سخن گهر ریزد
شکرش در سخن گهر ریزد
خنده اش پسته بر شکر ریزد ۱
عاشقش همچو شمع در شب وصل
پیش رویش نخست سر ریزد ۲
گر سموم عتاب او بجهد
از درخت حیات بر ریزد ۳
ور نسیم عنایتش بوزد
گلبن خشک برگ تر ریزد ۴
ابر بر بام او به جای سرشک
همه خونابه جگر ریزد ۵
چشم آهو وشش به مخموری
رنگ از خون شیر نر ریزد ۶
مجد آن در زند همی که براو
گرپرد جبرئیل پر ریزد ۷
خنده اش پسته بر شکر ریزد ۱
عاشقش همچو شمع در شب وصل
پیش رویش نخست سر ریزد ۲
گر سموم عتاب او بجهد
از درخت حیات بر ریزد ۳
ور نسیم عنایتش بوزد
گلبن خشک برگ تر ریزد ۴
ابر بر بام او به جای سرشک
همه خونابه جگر ریزد ۵
چشم آهو وشش به مخموری
رنگ از خون شیر نر ریزد ۶
مجد آن در زند همی که براو
گرپرد جبرئیل پر ریزد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - مراد من ز وصال تو بر نمی آید
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - آخر ای باغ امیدم گل شادی به برآر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.