هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، حالات عشق و عاشقی را توصیف می‌کند. شاعر از عناصری مانند شکر، پسته، شمع، درخت حیات، گلبن خشک، ابر، چشم آهو و جبرئیل برای بیان احساسات عمیق و روحانی استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۴۴ - شکرش در سخن گهر ریزد

شکرش در سخن گهر ریزد
خنده اش پسته بر شکر ریزد ۱

عاشقش همچو شمع در شب وصل
پیش رویش نخست سر ریزد ۲

گر سموم عتاب او بجهد
از درخت حیات بر ریزد ۳

ور نسیم عنایتش بوزد
گلبن خشک برگ تر ریزد ۴

ابر بر بام او به جای سرشک
همه خونابه جگر ریزد ۵

چشم آهو وشش به مخموری
رنگ از خون شیر نر ریزد ۶

مجد آن در زند همی که براو
گرپرد جبرئیل پر ریزد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۳ - مراد من ز وصال تو بر نمی آید
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - آخر ای باغ امیدم گل شادی به برآر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.