شماره ۴۸ - دروغ گفته ام ار گفته ام شدم ز تو دور

دروغ گفته ام ار گفته ام شدم ز تو دور
خلاف کرده ام ار کرده ام دل از تو نفور ۱

نکرده ام به دل اندیشه جدائی تو
نعوذ بالله از اندیشه ز دانش دور ۲

نه من ز دوری روی تو گشته ام خرسند
نه دل شده ست به پشتی صبر خود مغرور ۳

هنوز عشق تو دارد سرم چه جای فراغ
هنوز داغ تو دارد دلم چه جای غرور ۴

به روزگار جمال تو دربسیط زمین
کسی نماند به تقوی دلی نماند صبور ۵

دلی که عشق تو ورزید کی بود صابر
کسی که روی ترا دید کی شود مستور ۶

به بخت بد سفر و غربتم تمنا بود
که تا شدم ز جمال مبارکت مهجور ۷

چه عذر پیش تو آرم که بی تو زیسته ام
هر آنکه بی تو بود زنده چون بود مسرور ۸

شکسته ای دل من همچو زلف خویش و هنوز
به بوسه ئیست ترا با من شکسته کسور ۹

دلم علاج پذیرد اگر به رحمت و لطف
بدو کنی نظری از دو نرگس مخمور ۱۰

به جز دو نرگس مخمور تو نکرد کسی
علاج مردم رنجور و خویشتن رنجور ۱۱

ز شور زلف تو افتاد در جهان فتنه
ز سحر چشم تو برخاست از زمانه فتور ۱۲

ز جادوئی به مقامی رسید نرگس تو
که ساکنان چه بابلش بود مزدور ۱۳

به سادگی دل من بردی و کنون بتر است
که باز بر سرم آورده ای خطی منشور ۱۴