شماره ۸۴ - ای که به روی چون سمن رشک بهار و سوسنی

ای که به روی چون سمن رشک بهار و سوسنی
زان قد همچو نارون سرو روان گلشنی ۱

بر سر ارغوان و گل حسن تو خاک تیره کرد
تا تو به خوبی و صفا همبر آب روشنی ۲

بی رخ و نخل دلکشت در دل و دیده من است
طلعت بدر منخسف قامت سرو منحنی ۳

چون نبری دلم که من عاشق بیدل توام
چون نخورم عمت که تو شادی شادی می ۴

چشم من است در غمت از مدد سرشک من
طیره موج قلزمی غیرت ابر بهمنی ۵

با همه بدخوئی جهان با همه سرکشی فلک
از تو برند سرکشی و زتو خرند توسنی ۶

با تو و طبع تند تو جز من خسته دل کراست
رای بدین موافقی طبع بدین فروتنی ۷

درد توام ریاضتی داد که پیشه شد مرا
شیوه خوب سیرتی عادت پاکدامنی ۸

تا ز وفات ایمنی عهد و وفات نشکنم
گر چه تو هر دمی به نو عهدی تازه بشکنی ۹

عشق توام به دوستی می کشد ای نگار و کس
دشمن خویش را چنین هم نکشد به دشمنی ۱۰