هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از لطف و بخشش خداوند، قدرت و عظمت او، و تأثیرات خشم و خشونتش سخن می‌گوید. همچنین، شاعر به ضعف انسان در برابر قدرت الهی و نیاز به رحمت خدا اشاره می‌کند. در پایان، شاعر از خدا می‌خواهد تا به او نظر کند و غم و اندوهش را برطرف سازد.
رده سنی: 14+ محتوا شامل مفاهیم عمیق مذهبی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر و استعاره‌های پیچیده، درک آن را برای گروه سنی پایین دشوار می‌کند.

شماره ۸۸ - ای زاحسانت آز آواره

ای زاحسانت آز آواره
وی زانعامت آرزو زاده

بانگ یوزت به ببر بیم دهد
پاست از بیخ برکند باره

سرو سرور سوار سروآسا
سر سور سپهر و سیاره

شهره شهر شیر شرزه شکار
شرف شحنه شبانکاره

خاک گردد ز خشمت اختر خصم
خور و خیزت ز خنجر خاره

پشه با پیل اگر زند پهلو
پشه را پوستین شود پاره

گوئیا کز تو گشت گوینده
گاه مردیم گواه گهواره

به من بی نظیر کن نظری
تا جهانی شوند نظاره

غم و غبنم کشند اگر شودم
غیر تو غمگسار و غمخواره

چه خرم چون نه چاره مانده نه چیز
چکنم چون نجوئیم چاره
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۷ - ای به بوسیدن خاک در چرخ آسایت
گوهر بعدی:شماره ۸۹ - زهی شهریاری که خورشید چرخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.