شماره ۱۲ - ای داده روزگار درت را به طوع بوس

ای داده روزگار درت را به طوع بوس
وی کرده کردگار ترا شاه راستین ۱

شش حرف التماس من است از سخای تو
کامروز هفت عضو رهی شد بدان رهین ۲

هر شش نشانده ام به دو مصراع در دست
چون عهد تو ممهد و چون رای تو رزین ۳

مجموع اوست پنج صد و بیست و هشت راست
گر خواهی از حساب جمل بشمر و ببین ۴

حرف نخست دو دومش شش سوم دو سی
چارم چهار صد ده و پنجاه برگزین ۵

سه حرف آن در آخر مصراع اول است
سه حرف دیگر آخر مصراع واپسین ۶

گر جز ز حضرت تو کنم التماس آن
خلقم اگرچه نیست بدرند پوستین ۷

بادا کلاه قدر ترا مهر و ماه ترک
بادا قبای ملک ترا زنگ و روم چین ۸

بر پشت چرخ دامن اقبال تو کشان
وافشانده همت تو بر افلاک آستین ۹