هوش مصنوعی:
شاعر از پیری و ضعف خود مینالد و بیان میکند که دیگر توانایی سوارکاری را ندارد، نه پایی برای رکاب زدن دارد و نه دستی برای نگهداشتن عنان.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق و غمگینانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
شماره ۴۰ - این پای مرا که نیست پروای رکاب
این پای مرا که نیست پروای رکاب
نه روی رکوب ماند و نه رای رکاب ۱
زینسان که به تنگ آمدم از پیری و ضعف
نه دست عنان دارم و نه پای رکاب ۲
نه روی رکوب ماند و نه رای رکاب ۱
زینسان که به تنگ آمدم از پیری و ضعف
نه دست عنان دارم و نه پای رکاب ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - گفتم چو بد آمده ست فرجام شراب
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - ای دل به جهان به جز خرابی مطلب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
