هوش مصنوعی: شاعر از غم فراق معشوقه‌ای عهدشکن می‌نالد و بیان می‌کند که هر بار درد دلش را با دل، دیده یا قلم در میان می‌گذارد، گریه می‌کند.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و غم فراق است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر می‌باشد.

شماره ۱۸۵ - با دل غم آن صنم بگفتم بگریست

با دل غم آن صنم بگفتم بگریست
با دیده چو شرح غم بگفتم بگریست ۱

احوال غم فراق آن عهدشکن
در حال چو با قلم بگفتم بگریست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۴ - از مرگ تو مهر و ماه و انجم بگریست
گوهر بعدی:شماره ۱۸۶ - چشم شب دوش اشک به دامن بگریست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.