هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و اشکهایش میگوید که مانع از نوشتن شدهاند. او بیان میکند که حال دل مشتاقش بهگونهای است که حتی قلم نیز نمیتواند آن را بهتصویر بکشد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و ادبی عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان دشوار باشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با احساسات و زیباییهای ادبی آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۱۹ - در نامه تو قلم چو گردن بفراشت
در نامه تو قلم چو گردن بفراشت
گفتم بنویسم و سرشکم نگذاشت ۱
حال دل مشتاق نه آن صورت داشت
کآنرا به سر کلک توانست نگاشت ۲
گفتم بنویسم و سرشکم نگذاشت ۱
حال دل مشتاق نه آن صورت داشت
کآنرا به سر کلک توانست نگاشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۸ - در کوی تو آب چشمم از سر بگذشت
گوهر بعدی:شماره ۲۲۰ - دلبر به گه وداع چون رو برداشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
