هوش مصنوعی:
شاعر از ناتوانی در بیان رازهای درونی خود با زبان معمولی سخن میگوید و اشاره میکند که این اسرار فقط توسط جان قابل درک و انتقال هستند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای سنین پایین دشوار میباشد.
شماره ۲۴۵ - با تو سخنی که بی زبان جانم گفت
با تو سخنی که بی زبان جانم گفت
نشنیدی و با زبان نمی دانم گفت ۱
آن راز که جان گوید و هم جان شنود
در گوش به صوت و حرف نتوانم گفت ۲
نشنیدی و با زبان نمی دانم گفت ۱
آن راز که جان گوید و هم جان شنود
در گوش به صوت و حرف نتوانم گفت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۴ - چشمت کم ما گرفت بیگانه صفت
گوهر بعدی:شماره ۲۴۶ - رفتم به سفر چو بود دوری کامت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.