هوش مصنوعی:
شاعر از یاد یار دلکش خود احساس سوزش در دل پرآتشش میکند. او با وجود خندیدن، خندهاش خوشایند نیست و با گریه کردن، گریهاش برایش دلچسب و آرامشبخش است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند «دل پرآتش» نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۴۳۷ - چون یاد ز یار دلکشم می آید
چون یاد ز یار دلکشم می آید
سوزی به دل پرآتشم می آید ۱
می خندم و خنده ام نمی آید خوش
می گریم و گریه خوش خوشم می آید ۲
سوزی به دل پرآتشم می آید ۱
می خندم و خنده ام نمی آید خوش
می گریم و گریه خوش خوشم می آید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۶۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۶ - در نامه ز بس غم که به هر می آید
گوهر بعدی:شماره ۴۳۸ - هر شب چو رهی زبون زغم می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
