شماره ۴۳۹ - گل آب شد از شرم چو روی تو بدید

گل آب شد از شرم چو روی تو بدید
در سرو خم افتاد چو قدتو بدید ۱

دل بنده آن سرو که چون قد تو راست
جان برخی آن گل که چو روی تو بدید ۲