هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق بلبل به گل سخن میگوید و خود را غلام زبان آن بلبل میداند که گل لعل را ستوده است. شاعر از ساقی میخواهد که در وقت گل، شراب گلرنگ بدهد و اشاره میکند که وقت گل را به کسی نفرمودهاست.
رده سنی:
16+
این متن به دلیل استفاده از مفاهیم عاشقانه و استعارههای شعری، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. درک این مفاهیم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
غزل ۳۲ - تا گل لعل روی بنمودست
تا گل لعل روی بنمودست
بلبل از خرمی نیاسودست ۱
دیرگاهست تا چو من بلبل
عاشق بوستان و گل بودست ۲
روز و شب گر بنغنوم چه عجب
پیش معشوق کس بنغنودست ۳
من غلام زبان آن بلبل
کو گل لعل روش بستودست ۴
ساقیا وقت گل چو گل می ده
وقت گل تو به کس نفرمودست ۵
بلبل از خرمی نیاسودست ۱
دیرگاهست تا چو من بلبل
عاشق بوستان و گل بودست ۲
روز و شب گر بنغنوم چه عجب
پیش معشوق کس بنغنودست ۳
من غلام زبان آن بلبل
کو گل لعل روش بستودست ۴
ساقیا وقت گل چو گل می ده
وقت گل تو به کس نفرمودست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۵۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱ - ماهرویا در جهان آوازهٔ تست
گوهر بعدی:غزل ۳۳ - این چه جمالست و ناز کز تو در ایام تست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.