غزل ۱ - احسنت و زه ای نگار زیبا غزل ۲ - جمالت کرد جانا هست ما را غزل ۳ - بندهٔ یک دل منم بند قبای ترا غزل ۴ - باز بر عاشق فروش آن سوسن آزاد را غزل ۵ - باز تابی در ده آن زلفین عالم سوز را غزل ۶ - می ده ای ساقی که می به درد عشق آمیز را غزل ۷ - جاودان خدمت کنند آن چشم سحر آمیز را غزل ۸ - انعم‌الله صباح ای پسرا غزل ۹ - ساقیا می ده که جز می نشکند پرهیز را غزل ۱۰ - در ده پسرا می مروق را غزل ۱۱ - چند رنجانی نگارا این دل مشتاق را غزل ۱۲ - مرد بی حاصل نیابد یار با تحصیل را غزل ۱۳ - ساقیا دل شد پر از تیمار پر کن جام را غزل ۱۴ - ساقیا دانی که مخموریم در ده جام را غزل ۱۵ - من کیم کاندیشهٔ تو هم نفس باشد مرا غزل ۱۶ - نیست بی دیدار تو در دل شکیبایی مرا غزل ۱۷ - ای به بر کرده بی وفایی را غزل ۱۸ - مرحبا مرحبا برای هلالا غزل ۱۹ - ای همه خوبی در آغوش شما غزل ۲۰ - ای ز عشقت روح را آزارها غزل ۲۱ - ای از بنفشه ساخته بر گل مثالها غزل ۲۲ - ما باز دگر باره برستیم ز غمها غزل ۲۳ - فریاد از آن دو چشمک جادوی دلفریب غزل ۲۴ - از آن می خوردن عشقست دایم کار من هر شب غزل ۲۵ - ای لعبت صافی صفات ای خوشتر از آب حیات غزل ۲۶ - دوش مرا عشق تو ز جامه برانگیخت غزل ۲۷ - این رنگ نگر که زلفش آمیخت غزل ۲۸ - تا نقش خیال دوست با ماست غزل ۲۹ - از عشق روی دوست حدیثی به دست ماست غزل ۳۰ - ی مسلمانان مرا در عشق آن بت غیرتست غزل ۳۱ - ماهرویا در جهان آوازهٔ تست غزل ۳۲ - تا گل لعل روی بنمودست غزل ۳۳ - این چه جمالست و ناز کز تو در ایام تست غزل ۳۴ - تا هلاک عاشقان از طرهٔ شبرنگ تست غزل ۳۵ - ماه شب گمرهان عارض زیبای تست غزل ۳۶ - بر دوزخ هم کفر و هم ایمان تراست غزل ۳۷ - تا بدیدم بتکده بی بت دلم آتشکدست غزل ۳۸ - ای صنم در دلبری هم دست و هم دستان تراست غزل ۳۹ - هر زمان از عشق جانانم وفایی دیگرست غزل ۴۰ - راه عشق از روی عقل از بهر آن بس مشکلست غزل ۴۱ - ای پر در گوش من ز چنگت غزل ۴۲ - توبهٔ من جزع و لعل و زلف و رخسارت شکست غزل ۴۳ - زان چشم پر از خمار سرمست غزل ۴۴ - دوست چنان باید کان منست غزل ۴۵ - تا خیال آن بت قصاب در چشم من است غزل ۴۶ - ای جان جهان کبر تو هر روز فزونست غزل ۴۷ - ای پیک عاشقان گذری کن به بام دوست غزل ۴۸ - دارم سر خاک پایت ای دوست غزل ۴۹ - روی تو ای دلفروز گر نه چو ماهست غزل ۵۰ - گر تو پنداری که جز تو غمگسارم نیست هست غزل ۵۱ - گر تو پنداری ترا لطف خدایی نیست هست غزل ۵۲ - کار تو پیوسته آزارست گویی نیست هست غزل ۵۳ - ای ساقی می بیار پیوست غزل ۵۴ - سبب عاشقان نه نیکوییست غزل ۵۵ - نرگسین چشما به گرد نرگس تو تیر چیست غزل ۵۶ - ماه رویا گرد آن رخ زلف چون زنجیر چیست غزل ۵۷ - عشق بازیچه و حکایت نیست غزل ۵۸ - ای پسر عشق را بدایت نیست غزل ۵۹ - هر کرا درد بی نهایت نیست غزل ۶۰ - چون درد عاشقی به جهان هیچ درد نیست غزل ۶۱ - معشوقه از آن ظریفتر نیست غزل ۶۲ - جام می پر کن که بی جام میم انجام نیست غزل ۶۳ - جانا به جز از عشق تو دیگر هوسم نیست غزل ۶۴ - عشق رخ تو بابت هر مختصری نیست غزل ۶۵ - کار دل باز ای نگارینا ز بازی در گذشت غزل ۶۶ - سرگران از چشم دلبر دوش چون بر ما گذشت غزل ۶۷ - زینهاد این یادگار از دست رفت غزل ۶۸ - عشق ازین معشوقگان بی وفا دل بر گرفت غزل ۶۹ - هر آن روزی که باشم در خرابات غزل ۷۰ - تا سوی خرابات شد آن شاه خرابات غزل ۷۱ - چه خواهی کرد قرایی و طامات غزل ۷۲ - نخواهم من طریق و راه طامات غزل ۷۳ - گل به باغ آمده تقصیر چراست غزل ۷۴ - ای مستان خیزید که هنگام صبوحست غزل ۷۵ - رازی ز ازل در دل عشاق نهانست غزل ۷۶ - راه فقرست ای برادر فاقه در وی رفتنست غزل ۷۷ - دوش رفتم به سر کوی به نظارهٔ دوست غزل ۷۸ - اندر دل من عشق تو نور یقینست غزل ۷۹ - شور در شهر فگند آن بت زنارپرست غزل ۸۰ - در کوی ما که مسکن خوبان سعتریست غزل ۸۱ - ای سنایی خواجگی در عشق جانان شرط نیست غزل ۸۲ - هر که در راه عشق صادق نیست غزل ۸۳ - ساقیا می ده که جز می عشق را پدرام نیست غزل ۸۴ - در دل آن را که روشنایی نیست غزل ۸۵ - دان و آگه باش اگر شرطی نباشد با منت غزل ۸۶ - نگارینا دلم بردی خدایم بر تو داور باد غزل ۸۷ - معشوق به سامان شد تا باد چنین باد غزل ۸۸ - دوش یارم به بر خویش مرا بار نداد غزل ۸۹ - روزی دل من مرا نشان داد غزل ۹۰ - تا نگار من ز محفل پای در محمل نهاد غزل ۹۱ - این نه زلفست آنکه او بر عارض رخشان نهاد غزل ۹۲ - تا کی کنم از طرهٔ تو فریاد غزل ۹۳ - ایام چو من عاشق جانباز نیابد غزل ۹۴ - مرا عشق نگارینم چو آتش در جگر بندد غزل ۹۵ - کسی کاندر تو دل بندد همی بر خویشتن خندد غزل ۹۶ - آنکس که ز عاشقی خبر دارد غزل ۹۷ - دلم با عشق آن بت کار دارد غزل ۹۸ - آنرا که خدا از قلم لطف نگارد غزل ۹۹ - با من بت من تیغ جفا آخته دارد غزل ۱۰۰ - نور رخ تو قمر ندارد غزل ۱۰۱ - آنی که چو تو گردش ایام ندارد غزل ۱۰۲ - تا لب تو آنچه بهتر آن برد غزل ۱۰۳ - منم که دل نکنم ساعتی ز مهر تو سرد غزل ۱۰۴ - زلف پر تابت مرا در تاب کرد غزل ۱۰۵ - عاشقی تا در دل ما راه کرد غزل ۱۰۶ - سوال کرد دل من که دوست با تو چه کرد غزل ۱۰۷ - روی خوبت نهان چه خواهی کرد غزل ۱۰۸ - ناز را رویی بباید همچو ورد غزل ۱۰۹ - ای کم شده وفای تو این نیز بگذرد غزل ۱۱۰ - صحبت معشوق انتظار نیرزد غزل ۱۱۱ - عشق آن معشوق خوش بر عقل و بر ادراک زد غزل ۱۱۲ - خوبت آراست ای غلام ایزد غزل ۱۱۳ - زهی مه رخ زهی زیبا بنامیزد بنامیزد غزل ۱۱۴ - زهی چابک زهی شیرین بنامیزد بنامیزد غزل ۱۱۵ - چه رنگهاست که آن شوخ دیده نامیزد غزل ۱۱۶ - دگر گردی روا باشد دلم غمگین چرا باشد غزل ۱۱۷ - معشوق که او چابک و چالاک نباشد غزل ۱۱۸ - هر دل که قرین غم نباشد غزل ۱۱۹ - در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد غزل ۱۲۰ - از دوست به هر جوری بیزار نباید شد غزل ۱۲۱ - دل به تحفه هر که او در منزل جانان کشد غزل ۱۲۲ - ما را ز مه عشق تو سالی دگر آمد غزل ۱۲۳ - بر مه از عنبر معشوق من چنبر کند غزل ۱۲۴ - گر شبی عشق تو بر تخت دلم شاهی کند غزل ۱۲۵ - وصال حالت اگر عاشقی حلال کند غزل ۱۲۶ - مردمان دوستی چنین نکنند غزل ۱۲۷ - گر سال عمر من به سر آید روا بود غزل ۱۲۸ - آفرین بادا بر آن کس کو ترا در بر بود غزل ۱۲۹ - چون دو زلفین تو کمند بود غزل ۱۳۰ - عاشق و یار یار باید بود غزل ۱۳۱ - هزار سال به امید تو توانم بود غزل ۱۳۲ - روی او ماهست اگر بر ماه مشک افشان بود غزل ۱۳۳ - از هر چه گمان بر دلم یار نه آن بود غزل ۱۳۴ - نور تا کیست که آن پردهٔ روی تو بود غزل ۱۳۵ - با او دلم به مهر و مودت یگانه بود غزل ۱۳۶ - هر کرا در دل خمار عشق و برنایی بود غزل ۱۳۷ - هر زمان از عشقت ای دلبر دل من خون شود غزل ۱۳۸ - ای یار بی تکلف ما را نبید باید غزل ۱۳۹ - ترا باری چو من گر یار باید غزل ۱۴۰ - تا رقم عاشقی در دلم آمد پدید غزل ۱۴۱ - لشکر شب رفت و صبح اندر رسید غزل ۱۴۲ - اقتدا بر عاشقان کن گر دلیلت هست درد غزل ۱۴۳ - معشوق مرا ره قلندر زد غزل ۱۴۴ - روزی بت من مست به بازار برآمد غزل ۱۴۵ - هر که در کوی خرابات مرا بار دهد غزل ۱۴۶ - دوش ما را در خراباتی شب معراج بود غزل ۱۴۷ - هر که در عاشقی تمام بود غزل ۱۴۸ - هر که در بند خویشتن نبود غزل ۱۴۹ - هر کو به راه عاشقی اندر فنا شود غزل ۱۵۰ - هر کو به خرابات مرا راه نماید غزل ۱۵۱ - جمع خراباتیان سوز نفس کم کنید غزل ۱۵۲ - میر خوبان را کنون منشور خوبی در رسید غزل ۱۵۳ - بیهوده چه شینید اگر مرد مصافید غزل ۱۵۴ - عاشق مشوید اگر توانید غزل ۱۵۵ - هر که او معشوق دارد گو چو من عیار دار غزل ۱۵۶ - ای من غلام عشق که روزی هزار بار غزل ۱۵۷ - جانا ز غم عشق تو من زارم من زار غزل ۱۵۸ - مارا مدار خوار که ما عاشقیم و زار غزل ۱۵۹ - زهی حسن و زهی عشق و زهی نور و زهی نار غزل ۱۶۰ - ای سنایی خیز و در ده آن شراب بی خمار غزل ۱۶۱ - زینهار ای یار گلرخ زینهار غزل ۱۶۲ - ای نهاده بر گل از مشک سیه پیچان دو مار غزل ۱۶۳ - هر کرا در دل بود بازار یار غزل ۱۶۴ - چون رخ به سراب آری ای مه به شراب اندر غزل ۱۶۵ - ماهی که ز رخسارش فتنه‌ست به چین اندر غزل ۱۶۶ - غریبیم چون حسنت ای خوش پسر غزل ۱۶۷ - تا کی از ناموس هیهات ای پسر غزل ۱۶۸ - راحتی جان را به گفتار ای پسر غزل ۱۶۹ - صبح پیروزی برآمد زود بر خیز ای پسر غزل ۱۷۰ - حلقهٔ زلف تو در گوش ای پسر غزل ۱۷۱ - باز در دام بلای تو فتادیم ای پسر غزل ۱۷۲ - ماه مجلس خوانمت یا سرو بستان ای پسر غزل ۱۷۳ - من ترا ام حلقه در گوش ای پسر غزل ۱۷۴ - چون سخنگویی از آن لب لطف باری ای پسر غزل ۱۷۵ - زلف چون زنجیر و چون قیر ای پسر غزل ۱۷۶ - همواره جفا کردن تا کی بود ای دلبر غزل ۱۷۷ - ای سنایی کفر و دین در عاشقی یکسان شمر غزل ۱۷۸ - ای یوسف حسن و کشی خورشید خوی خوش سیر غزل ۱۷۹ - ساقیا می ده و نمی کم گیر غزل ۱۸۰ - هر زمان چنگ بر کنار مگیر غزل ۱۸۱ - سکوت معنویان را بیا و کار بساز غزل ۱۸۲ - با تابش زلف و رخت ای ماه دلفروز غزل ۱۸۳ - تا جایزی همی نشناسی ز لایجوز غزل ۱۸۴ - دلبر من عین کمالست و بس غزل ۱۸۵ - چون تو نمودی جمال عشق بتان شد هوس غزل ۱۸۶ - ای من غریب کوی تو از کوی تو بر من عسس غزل ۱۸۷ - ای من غلام روی تو تا در تنم باشد نفس غزل ۱۸۸ - ای ز ما سیر آمده بدرود باش غزل ۱۸۹ - ای ز خوبی مست هان هشیار باش غزل ۱۹۰ - ای سنایی دل بدادی در پی دلدار باش غزل ۱۹۱ - ای دل اندر نیستی چون دم زنی خمار باش غزل ۱۹۲ - ای پسر میخواره و قلاش باش غزل ۱۹۳ - بامدادان شاه خود را دیده‌ام بر مرکبش غزل ۱۹۴ - ای سنایی جان ده و در بند کام دل مباش غزل ۱۹۵ - ای جهان افروز دلبر ای بت خورشید فش غزل ۱۹۶ - دلم برد آن دلارامی که در چاه زنخدانش غزل ۱۹۷ - برخیز و برو باده بیار ای پسر خوش غزل ۱۹۸ - الا ای دلربای خوش بیا کامد بهاری خوش غزل ۱۹۹ - بر من از عشقت شبیخون بود دوش غزل ۲۰۰ - چه رسمست آن نهادن زلف بر دوش غزل ۲۰۱ - از فلک در تاب بودم دی و دوش غزل ۲۰۲ - در عشق تو ای نگار خاموش غزل ۲۰۳ - دوش تا روز، من از عشق تو بودم به خروش غزل ۲۰۴ - ز جزع و لعلت ای سیمین بناگوش غزل ۲۰۵ - چون نهی زلف تافته بر گوش غزل ۲۰۶ - ای جور گرفته مذهب و کیش غزل ۲۰۷ - آن کژدم زلف تو که زد بر دل من نیش غزل ۲۰۸ - ای زلف تو تکیه کرده بر گوش غزل ۲۰۹ - ای بس قدح درد که کردست دلم نوش غزل ۲۱۰ - تا به بستانم نشاندی بر بساط انبساط غزل ۲۱۱ - ای زلف تو بند و دام عاشق غزل ۲۱۲ - خویشتن داری کنید ای عاشقان با درد عشق غزل ۲۱۳ - تا دل من صید شد در دام عشق غزل ۲۱۴ - از حلال و از حرام گذشتست کام عشق غزل ۲۱۵ - تا جهان باشد نخواهم در جهان هجران عشق غزل ۲۱۶ - من کیستم ای نگار چالاک غزل ۲۱۷ - ای بلبل وصل تو طربناک غزل ۲۱۸ - در زلف تو دادند نگارا خبر دل غزل ۲۱۹ - ای ساقی خیز و پر کن آن جام غزل ۲۲۰ - هر شب نماز شام بود شادیم تمام غزل ۲۲۱ - بس که من دل را به دام عشق خوبان بسته‌ام غزل ۲۲۲ - دلبرا تا نامهٔ عزل از وصالت خوانده‌ام غزل ۲۲۳ - برندارم دل ز مهرت دلبرا تا زنده‌ام غزل ۲۲۴ - صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توام غزل ۲۲۵ - بستهٔ یار قلندر مانده‌ام غزل ۲۲۶ - تا بر آن روی چو ماه آموختم غزل ۲۲۷ - از همت عشق بافتوحم غزل ۲۲۸ - دگر بار ای مسلمانان به قلاشی در افتادم غزل ۲۲۹ - تا من به تو ای بت اقتدی کردم غزل ۲۳۰ - دستی که به عهد دوست دادیم غزل ۲۳۱ - ما عاشق همت بلندیم غزل ۲۳۲ - خیز تا ما یک قدم بر فرق این عالم زنیم غزل ۲۳۳ - خیز تا بر یاد عشق خوبرویان می‌زنیم غزل ۲۳۴ - پسرا خیز تا صبوح کنیم غزل ۲۳۵ - خیز تا در صف عقل و عافیت جولان کنیم غزل ۲۳۶ - گفتم از عشقش مگر بگریختم غزل ۲۳۷ - الا ای ساقی دلبر مدار از می تهی دستم غزل ۲۳۸ - من نصیب خویش دوش از عمر خود برداشتم غزل ۲۳۹ - ترا دل دادم ای دلبر شبت خوش باد من رفتم غزل ۲۴۰ - تا به رخسار تو نگه کردم غزل ۲۴۱ - به دردم به دردم که اندیشه دارم غزل ۲۴۲ - ای یار سر مهر و مراعات تو دارم غزل ۲۴۳ - روزی که رخ خوب تو در پیش ندارم غزل ۲۴۴ - الحق نه دروغ سخت زارم غزل ۲۴۵ - می ده پسرا که در خمارم غزل ۲۴۶ - چو آمد روی بر رویم که باشم من که من باشم غزل ۲۴۷ - فراق آمد کنون از وصل برخوردار چون باشم غزل ۲۴۸ - روا داری که بی روی تو باشم غزل ۲۴۹ - من که باشم که به تن رخت وفای تو کشم غزل ۲۵۰ - چو دانستم که گردنده‌ست عالم غزل ۲۵۱ - ای چهرهٔ تو چراغ عالم غزل ۲۵۲ - در راه عشق ای عاشقان خواهی شفا خواهی الم غزل ۲۵۳ - مسلم کن دل از هستی مسلم غزل ۲۵۴ - ای ناگزران عقل و جانم غزل ۲۵۵ - ای دیدن تو حیات جانم غزل ۲۵۶ - آمد بر من جهان و جانم غزل ۲۵۷ - به صفت گر چه نقش بی جانم غزل ۲۵۸ - تا شیفتهٔ عارض گلرنگ فلانم غزل ۲۵۹ - هر گه که به تو در نگرم خیره بمانم غزل ۲۶۰ - از عشق ندانم که کیم یا به که مانم غزل ۲۶۱ - دگر بار ای مسلمانان ستمگر گشت جانانم غزل ۲۶۲ - بی تو یک روز بود نتوانم غزل ۲۶۳ - روزی من آخر این دل و جان را خطر کنم غزل ۲۶۴ - ای مسلمانان ندانم چارهٔ دل چون کنم غزل ۲۶۵ - بی تو ای آرام جانم زندگانی چون کنم غزل ۲۶۶ - تا کی ز تو من عذاب بینم غزل ۲۶۷ - بی صحبت تو جهان نخواهم غزل ۲۶۸ - ای دو زلفت دراز و بالا هم غزل ۲۶۹ - ای به رخسار کفر و ایمان هم غزل ۲۷۰ - لبیک زنان عشق ماییم غزل ۲۷۱ - خورشید تویی و ذره ماییم غزل ۲۷۲ - ما را میفگنید که ما اوفتاده‌ایم غزل ۲۷۳ - دلبرا ما دل به چنگال بلا بسپرده‌ایم غزل ۲۷۴ - از پی تو ز عدم ما به جهان آمده‌ایم غزل ۲۷۵ - ما کلاه خواجگی اکنون ز سر بنهاده‌ایم غزل ۲۷۶ - تا ما به سر کوی تو آرام گرفتیم غزل ۲۷۷ - چشم روشن بادمان کز خود رهایی یافتیم غزل ۲۷۸ - رورو که دل از مهر تو بدعهد گسستیم غزل ۲۷۹ - سر بر خط عاشقی نهادیم غزل ۲۸۰ - ما فوطه و فوطه پوش دیدیم غزل ۲۸۱ - نه سیم نه دل نه یار داریم غزل ۲۸۲ - آمد گه آنکه ساغر آریم غزل ۲۸۳ - ما عاشق روی آن نگاریم غزل ۲۸۴ - خیز تا می خوریم و غم نخوریم غزل ۲۸۵ - خیز تا دامن ز چرخ هفتمین برتر کشیم غزل ۲۸۶ - ما قد ترا بنده‌تر از سرو روانیم غزل ۲۸۷ - گرچه از جمع بی نیازانیم غزل ۲۸۸ - ما همه راه لب آن دلبر یغما زنیم غزل ۲۸۹ - او چنان داند که ما در عشق او کمتر زنیم غزل ۲۹۰ - باز ماندم در بلایی الغیاث ای دوستان غزل ۲۹۱ - سنایی را یکی برهان ز ننگ و نام جان ای جان غزل ۲۹۲ - مرا عشقت بنامیزد بدانسان پرورید ای جان غزل ۲۹۳ - تماشا را یکی بخرام در بستان جان ای جان غزل ۲۹۴ - جانا نخست ما را مرد مدام گردان غزل ۲۹۵ - ای وصل تو دستگیر مهجوران غزل ۲۹۶ - عاشقی گر خواهد از دیدار معشوقی نشان غزل ۲۹۷ - چون در معشوق کوبی حلقه عاشق‌وار زن غزل ۲۹۸ - چنگ در فتراک عشق هیچ بت رویی مزن غزل ۲۹۹ - جام را نام ای سنایی گنج کن غزل ۳۰۰ - ساقیا مستان خواب آلوده را بیدار کن غزل ۳۰۱ - خانهٔ طاعات عمارت مکن غزل ۳۰۲ - قومی که به افلاس گراید دل ایشان غزل ۳۰۳ - جوانی کردم اندر کار جانان غزل ۳۰۴ - ز دست مکر وز دستان جانان غزل ۳۰۵ - همه جانست سر تا پای جانان غزل ۳۰۶ - تخم بد کردن نباید کاشتن غزل ۳۰۷ - نی‌نی به ازین باید با دوست وفا کردن غزل ۳۰۸ - چیست آن زلف بر آن روی پریشان کردن غزل ۳۰۹ - جانا ز لب آموز کنون بنده خریدن غزل ۳۱۰ - ای به راه عشق خوبان گام بر میخواره زن غزل ۳۱۱ - ای سنایی در ره ایمان قدم هشیار زن غزل ۳۱۲ - ای برادر در ره معنی قدم هشیار زن غزل ۳۱۳ - ای هوایی یار یک ره تو هوای یار زن غزل ۳۱۴ - گر رهی خواهی زدن بر پردهٔ عشاق زن غزل ۳۱۵ - عاشقا قفل تجرد بر در آمال زن غزل ۳۱۶ - خیز ای بت و در کوی خرابی قدمی زن غزل ۳۱۷ - ای رخ تو بهار و گلشن من غزل ۳۱۸ - ای نگار دلبر زیبای من غزل ۳۱۹ - گر کار به جز مستی اسکندر می من غزل ۳۲۰ - ای دوست ره جفا رها کن غزل ۳۲۱ - ایا معمار دین اول دل و دین را عمارت کن غزل ۳۲۲ - این که فرمودت که رو با عاشقان بیداد کن غزل ۳۲۳ - ای باد به کوی او گذر کن غزل ۳۲۴ - غلاما خیز و ساقی را خبر کن غزل ۳۲۵ - غریب و عاشقم بر من نظر کن غزل ۳۲۶ - بند ترکش یک زمان ای ترک زیبا باز کن غزل ۳۲۷ - ساقیا برخیز و می در جام کن غزل ۳۲۸ - ای شوخ دیده اسب جفا بیش زین مکن غزل ۳۲۹ - جانا دل دشمنان حزین کن غزل ۳۳۰ - چشمکان پیش من پر آب مکن غزل ۳۳۱ - مکن آن زلف را چو دال مکن غزل ۳۳۲ - ای دل ار مولای عشقی یاد سلطانی مکن غزل ۳۳۳ - جانا اگر چه یار دگر می‌کنی مکن غزل ۳۳۴ - ای نموده عاشقی بر زلف و چاک پیرهن غزل ۳۳۵ - صبر کم گشت و عشق روز افزون غزل ۳۳۶ - ای ماه ماهان چند ازین ای شاه شاهان چند ازین غزل ۳۳۷ - ای چون تو ندیده جم آخر چه جمالست این غزل ۳۳۸ - ای رشک رخ حورا آخر چه جمالست این غزل ۳۳۹ - خواجه سلام علیک آن لب چون نوش بین غزل ۳۴۰ - خواجه سلام علیک آن لب چون نوش بین غزل ۳۴۱ - جاوید زی ای تو جان شیرین غزل ۳۴۲ - اسب را باز کشیدی در زین غزل ۳۴۳ - ای لعبت مشکین کله بگشای گوی از آن کله غزل ۳۴۴ - چون سخن زان زلف و رخ گویی مگو از کفر و دین غزل ۳۴۵ - گر نشد عاشق دو زلف یار بر رخسار او غزل ۳۴۶ - ای جهانی پر از حکایت تو غزل ۳۴۷ - ای شکسته رونق بازار جان بازار تو غزل ۳۴۸ - ای همه انصاف‌جویان بندهٔ بیداد تو غزل ۳۴۹ - خنده گریند همی لاف زنان بر در تو غزل ۳۵۰ - حلقهٔ ارواح بینم گرد حلقهٔ گوش تو غزل ۳۵۱ - ای شادی و غم ز صلح و جنگ تو غزل ۳۵۲ - ای مونس جان من خیال تو غزل ۳۵۳ - ای دریغا گر رسیدی دی به من پیغام تو غزل ۳۵۴ - موی چون کافور دارم از سر زلفین تو غزل ۳۵۵ - تا کی از عشوه و بهانهٔ تو غزل ۳۵۶ - عاشقم بر لعل شکرخای تو غزل ۳۵۷ - باز افتادیم در سودای تو غزل ۳۵۸ - ای گشته ز تابش صفای تو غزل ۳۵۹ - ای کعبهٔ من در سرای تو غزل ۳۶۰ - تا بدیدم زلف عنبرسای تو غزل ۳۶۱ - ای ببرده آب آتش روی تو غزل ۳۶۲ - باد عنبر برد خاک کوی تو غزل ۳۶۳ - گر خسته دل همی نپسندی بیار رو غزل ۳۶۴ - ای خواب ز چشم من برون شو غزل ۳۶۵ - خه خه ای جان علیک عین‌الله غزل ۳۶۶ - ای قوم مرا رنجه مدارید علی‌الله غزل ۳۶۷ - ای ز آب زندگانی آتشی افروخته غزل ۳۶۸ - ای دل اندر بیم جان از بهر دل بگداخته غزل ۳۶۹ - من نه ارزیزم ز کان انگیخته غزل ۳۷۰ - ای نقاب از روی ماه آویخته غزل ۳۷۱ - بردیم باز از مسلمانی زهی کافر بچه غزل ۳۷۲ - آن جام لبالب کن و بردار مرا ده غزل ۳۷۳ - ساقیا مستان خواب‌آلوده را آواز ده غزل ۳۷۴ - ای من مه نو به روی تو دیده غزل ۳۷۵ - ای مهر تو بر سینهٔ من مهر نهاده غزل ۳۷۶ - ای سنایی خیز و بشکن زود قفل میکده غزل ۳۷۷ - زهی سروی که از شرمت همه خوبان سرافگنده غزل ۳۷۸ - از عشق آن دو نرجس وز مهر آن دو لاله غزل ۳۷۹ - دی ناگه از نگارم اندر رسید نامه غزل ۳۸۰ - پر کن صنما هلاقنینه غزل ۳۸۱ - جان جز پیش خود چمانه منه غزل ۳۸۲ - گر بگویی عاشقی با ما هم از یک خانه‌ای غزل ۳۸۳ - سینه مکن گرچه سمن سینه‌ای غزل ۳۸۴ - عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره‌ای غزل ۳۸۵ - این چه رنگست برین گونه که آمیخته‌ای غزل ۳۸۶ - ای جان و جهان من کجایی غزل ۳۸۷ - جانا نگویی آخر ما را که تو کجایی غزل ۳۸۸ - ای کرده دلم سوختهٔ درد جدایی غزل ۳۸۹ - از ماه رخی نوش لبی شوخ بلایی غزل ۳۹۰ - ای لعل ترا هر دم دعوی خدایی غزل ۳۹۱ - ای پیشهٔ تو جفانمایی غزل ۳۹۲ - ای یوسف ایام ز عشق تو سنایی غزل ۳۹۳ - آخر شرمی بدار چند ازین بدخویی غزل ۳۹۴ - بتا پای این ره نداری چه پویی غزل ۳۹۵ - کودکی داشتم خراباتی غزل ۳۹۶ - ای آنکه به دو لب سبب آب حیاتی غزل ۳۹۷ - غالیه بر عاج برآمیختی غزل ۳۹۸ - باز این چه عیاری را شب پوش نهادستی غزل ۳۹۹ - تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی غزل ۴۰۰ - اگر در کوی قلاشی مرا یکبار بارستی غزل ۴۰۱ - دلا تا کی سر گفتار داری غزل ۴۰۲ - آن دلبر عیار من ار یار منستی غزل ۴۰۳ - یار اگر در کار من بیمار ازین به داشتی غزل ۴۰۴ - صنما آن خط مشکین که فراز آوردی غزل ۴۰۵ - ای راه ترا دلیل دردی غزل ۴۰۶ - تا معتکف راه خرابات نگردی غزل ۴۰۷ - زان خط که تو بر عارض گلنار کشیدی غزل ۴۰۸ - زهی پیمان شکن دلبر نکوپیمان به سر بردی غزل ۴۰۹ - دلم بردی و جان بر کار داری غزل ۴۱۰ - روی چو ماه داری زلف سیاه داری غزل ۴۱۱ - ای آنکه رخ چو ماه داری غزل ۴۱۲ - انصاف بده که نیک یاری غزل ۴۱۳ - در ره روش عشق چه میری چه اسیری غزل ۴۱۴ - عشق و شراب و یار و خرابات و کافری غزل ۴۱۵ - نگویی تا به گلبن بر چه غلغل دارد آن قمری غزل ۴۱۶ - چرا ز روی لطافت بدین غریب نسازی غزل ۴۱۷ - ای گل آبدار نوروزی غزل ۴۱۸ - ای سنایی چو تو در بند دل و جان باشی غزل ۴۱۹ - لولو خوشاب من از چنگ شد یکبارگی غزل ۴۲۰ - به درگاه عشقت چه نامی چه ننگی غزل ۴۲۱ - الا ای لعبت ساقی ز می پر کن مرا جامی غزل ۴۲۲ - ای پسر گونه ز عشقت دست بر سر دارمی غزل ۴۲۳ - تا به گرد روی آن شیرین پسر گردم همی غزل ۴۲۴ - ای چشم و چراغ آن جهانی غزل ۴۲۵ - ای زبدهٔ راز آسمانی غزل ۴۲۶ - تو آفت عقل و جان و دینی غزل ۴۲۷ - گاه آن آمد بتا کاندر خرابی دم زنی غزل ۴۲۸ - دلم بربود شیرینی نگاری سرو سیمینی غزل ۴۲۹ - الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی غزل ۴۳۰ - عاشق نشوی اگر توانی غزل ۴۳۱ - ربی و ربک‌الله ای ماه تو چه ماهی غزل ۴۳۲ - برخی رویتان من ای رویتان چو ماهی غزل ۴۳۳ - صنما چبود اگر بوسگکی وام دهی غزل ۴۳۴ - گفتی که نخواهیم ترا گر بت چینی غزل ۴۳۵ - صبحدمان مست برآمد ز کوی