هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از رنج و درد خود در فراق یار میگوید و از جفاهای معشوق شکایت دارد. او از معشوق میخواهد که رحم کند و به دادخواهی او گوش دهد. شاعر همچنین به شهیدان اشاره میکند و فضای غمانگیز وادی را توصیف میکند. در پایان، شاعر از معشوق میخواهد که به او توجه کند وگرنه درد و رنج او بیشتر خواهد شد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و غمانگیز است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۶۹ - ننالم در قفس ایگل ز جور خار هجرانت
ننالم در قفس ایگل ز جور خار هجرانت
از آن نالم که نالد مرغ دیگر در گلستانت ۱
جفا بس رحم کن بر این تن نازک مباد ایگل
برسم دادخواهان خاری آویزد بدامانت ۲
درین وادی ز هر مشت گل آید بوی خون گویا
صبا افشانده هر سو گردی از خاک شهیدانت ۳
کشیدم زیر تیغت ناله اما چه میکردم
خدا ناکرده گر میکرد از قتلم پشیمانت ۴
مکن مشتاق ترک او ز رشگ مدعی ورنه
بزودی میکشد صبر کم و درد فراوانت ۵
از آن نالم که نالد مرغ دیگر در گلستانت ۱
جفا بس رحم کن بر این تن نازک مباد ایگل
برسم دادخواهان خاری آویزد بدامانت ۲
درین وادی ز هر مشت گل آید بوی خون گویا
صبا افشانده هر سو گردی از خاک شهیدانت ۳
کشیدم زیر تیغت ناله اما چه میکردم
خدا ناکرده گر میکرد از قتلم پشیمانت ۴
مکن مشتاق ترک او ز رشگ مدعی ورنه
بزودی میکشد صبر کم و درد فراوانت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸ - در چمن جوری که از باد خزان بر گل گذشت
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - آنکه درمان دل خسته عالم با اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
