هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عشق، درد و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از دل‌تنگی‌ها و داغ‌های عشق می‌نالد و به قدرت عشق و تأثیر آن بر زندگی اشاره می‌کند. همچنین، از مفاهیمی مانند درماندگی، امید و رابطه‌ی عاشقانه با استفاده از استعاره‌های مذهبی و اساطیری مانند سلیمان، مسیح و دیو استفاده شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه‌ی عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۷۰ - آنکه درمان دل خسته عالم با اوست

آنکه درمان دل خسته عالم با اوست
رفت و داغم بجگر ماند که مرهم با اوست ۱

نه بزرگیست به دولت که سلیمان نشود
دیو هرچند که روزی دو سه خاتم با اوست ۲

چون مسیح آنکه کند زنده جهان را بدمی
غیر تیغ تو دگر کیست که این دم با اوست ۳

خواهد ارخون من آن دلبر ترسا بچه ریخت
نیست با کم که دم عیسی مریم با اوست ۴

نبود از داغ جفایش گله‌ام زین داغم
که بداغم نمک افشاند و مرهم با اوست ۵

ز آن سپاهی بچه فریاد که آن نرگس شوخ
کز نگاهی شکند قلب دو عالم با اوست ۶

چه حذر میکند از آتش دوزخ مشتاق
روز محشر اگر این دیده پر نم با اوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۹ - ننالم در قفس ایگل ز جور خار هجرانت
گوهر بعدی:شماره ۷۱ - خوش آنکه گشته تسلیم بر حکمت از بدایت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.