هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از عشق نافرجام، رنج و اندوه عاشقان و بی‌عدالتی‌های زندگی می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویری مانند بلبل و گل، پروانه و شمع، و فرهاد و شیرین، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او از عشق پررنج، تنهایی و بی‌پناهی سخن می‌گوید و در نهایت به امید دیدار معشوق دل می‌بندد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق، رنج و اندوه است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ستم و بی‌عدالتی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۹۸ - با بلبل مسکین گل و بیداد و دگر هیچ

با بلبل مسکین گل و بیداد و دگر هیچ
وز زحمت گل بلبل و فریاد و دگر هیچ ۱

مرغان چمن حلقه بگرد گل و نسرین
مرغ قفس و صحبت صیاد و دگر هیچ ۲

آنشمع سر صحبت پروانه ندارد
کاهی کند از سوختگان یاد و دگر هیچ ۳

من کودک عاشق ستم مکتب عشقم
دارم هوی سیلی استاد و دگر هیچ ۴

فرهاد جگرخسته و دلجوئی شیرین
شیرین و جگرکاوی فرهاد و دگر هیچ ۵

گردم چو غبار از ستم حادثه خواهم
آرد بسر کوی توام باد و دگر هیچ ۶

ماراست ز برگ سفر و ساز ره عشق
همچون جرس قافله فریاد و دگر هیچ ۷

در پهلوی عاشق دل ویرانه و صد گنج
در سینه زاهد دل آباد و دگر هیچ ۸

زان مه که رخش انجمن افروز نشاطست
مشتاق من و خاطر ناشاد و دگر هیچ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۷ - بپایت دوش می‌افتاد گاهی راست گاهی کج
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - تا ژ گل نام و ز گلزار نشان خواهد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.