خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از عاشقانه‌های کلاسیک فارسی است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند باد، زلف، سرو، صبا و تیشه فرهاد، حالات متغیر عشق و زندگی را به تصویر می‌کشد. شاعر از ناپایداری و تغییرپذیری جهان و عشق سخن می‌گوید و با پرسش‌های بلاغی، به دنبال درک این ناپایداری‌هاست.

رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اشارات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

بپایت دوش می‌افتاد گاهی راست گاهی کج
مگر زلف تو بود از باد گاهی راست گاهی کج

چمداز آهم آن سروسهی بالا که میگیرد
بتحریک صبا شمشاد گاهی راست گاهی کج

نباشد ز آتش آهش عجب در کندن خارا
که گردد تیشه فرهاد گاهی راست گاهی کج

اگر باشد وقوف از نیک و بد معمار گردون را
گذارد پس چرا بنیاد گاهی راست و گاهی کج

چمد مشتاق آن شاخ گل و از شوق او هر دم
برآید از لبم فریاد گاهی راست گاهی کج

«مشتاق اصفهانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir