هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج عاشقی است که از بیتفاوتی و ستیزهجویی معشوق خود رنج میبرد. شاعر از نالههای خود، اسارت دل، و بیتوجهی معشوق میگوید و احساس تنهایی و فراق را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۱۷ - ناله بکوی او دلم بهر چه بس نمیکند
ناله بکوی او دلم بهر چه بس نمیکند
یار ستیزه کار من یاری کس نمیکند ۱
نیست بفکر سینهام گم شده دل که چون رهد
مرغ اسیر از قفس یاد قفس نمیکند ۲
گرنه ضعیف ما خود و همت ما بود قوی
بهر چه عنکبوت ما صید مگس نمیکند ۳
منع مکن ز نالهام کانچه بمن جدا ز تو
سوز فراق میکند شعله بخس نمیکند ۴
نیست دم مرا اثر ورنه قفای محملش
میکنم آنقدر که من ناله جرس نمیکند ۵
دل مگرت خبر دهد گاه ز حالم از طپش
ورنه ضعیف نالهام کار نفس نمیکند ۶
دل کشد از نگاه او آنچه بمست روز و شب
بیم جفای شحنه و جور عسس نمیکند ۷
یار ستیزه کار من یاری کس نمیکند ۱
نیست بفکر سینهام گم شده دل که چون رهد
مرغ اسیر از قفس یاد قفس نمیکند ۲
گرنه ضعیف ما خود و همت ما بود قوی
بهر چه عنکبوت ما صید مگس نمیکند ۳
منع مکن ز نالهام کانچه بمن جدا ز تو
سوز فراق میکند شعله بخس نمیکند ۴
نیست دم مرا اثر ورنه قفای محملش
میکنم آنقدر که من ناله جرس نمیکند ۵
دل مگرت خبر دهد گاه ز حالم از طپش
ورنه ضعیف نالهام کار نفس نمیکند ۶
دل کشد از نگاه او آنچه بمست روز و شب
بیم جفای شحنه و جور عسس نمیکند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - می دو چشم تو ندانم ز چه پیمانه زدند
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - بلب صدبار جانم در رهش گر ز انتظار آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.