هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از آرزوها، عشق، و رنج‌های عاشقی سخن می‌گوید. او از یار و معشوق خود یاد می‌کند و بیان می‌کند که تمام آرزوهای دل به او مرتبط است. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند تسلیم، فداکاری، و رضایت در برابر فرمان معشوق دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'خون جای باده' و 'بیداد از بتان' ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فلسفه داشته باشند.

شماره ۱۵۷ - آنان که می طلب زخم آرزو کنند

آنان که می طلب زخم آرزو کنند
خون جای باده غنچه صفت در سبو کنند ۱

بگذر ز کام دل که نماند درین چمن
گل اینقدر بشاخ که چینند و بو کنند ۲

هرجائیست یار از آن رهروان عشق
گاهی بکعبه گاه به بتخانه رو کنند ۳

این آرزوی دل همه از تست هرچه هست
غیر از تو عاشقان چه دگر آرزو کنند ۴

گردن چو شیشه بر خط فرمان نهاده‌ام
از خون و باده هرچه مرا در گلو کنند ۵

دانی چه نشاء در سر ما از خیال تست
در ساغر تو باده اگر زین کدو کنند ۶

مشتاق را تلافی بیداد از بتان
این بسکه گاه گوشه چشمی باو کنند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۶ - خوبان سزد که پنجه بخونم فرو کنند
گوهر بعدی:شماره ۱۵۸ - عاشق ز دل و جان چه خبر داشته باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.