هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق و دیوانگی، سرگشتگی و بیقراری، و تأثیر نگاه معشوق بر خود سخن می‌گوید. او از ویرانی و بی‌سامانی زندگی خود در اثر این عشق یاد می‌کند و به اشک‌های بی‌پایان و دل‌های پر از عشق اشاره دارد. در نهایت، شاعر به افسانه‌ای شدن عشق خود و تأثیر آن تا ابدیت اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به‌کاررفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارند تا به‌طور کامل درک شوند.

شماره ۱۶۴ - گردم بسر کویت دیوانه چنین باید

گردم بسر کویت دیوانه چنین باید
سرگشته یک شمعم پروانه چنین باید ۱

از جای نمیرفتم از صد خم و کارم ساخت
چشم تو بیک گردش پیمانه چنین باید ۲

نه بام و نه در دارد در گشته سرای ما
شرمنده سیلابست ویرانه چنین باید ۳

یکلحظه نگیرد اشک جا در صف چشمم
از کثرت غلطانی دردانه چنین باید ۴

گفتی سخنی از وصل جا ندادم و آسودم
تا حشر بخوابم کرد افسانه چنین باید ۵

پیوسته دلم باشد از عکس بتان لبریز
جوش صنم است اینجا بتخانه چنین باید ۶

افکند بمن آن شوخ غافل نگهی مشتاق
بیخود ز خود افتادم جانانه چنین باید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۳ - خوش آن گروه که در بررخ جهان بستند
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵ - برخ صد پرده آن پیدا و پنهان درنظر دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.