هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ است که به زیبایی از عشق، مینوشی، و بتپرستی سخن میگوید. شاعر از تأثیرات عشق و مستی بر دل و جان آدمی میگوید و اشاره میکند که عشق مانند شحنهای است که هشیار را جای مست میگیرد. همچنین، از نازکی گل و ترانههای پست مرغان یاد میکند و در نهایت، از بتکده و دلباختگی به بت سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و شاعرانهای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشارههایی به شراب و مستی دارد که مناسب گروههای سنی بالاتر است.
شماره ۱۷۲ - چون ساغر می بدست گیرد
چون ساغر می بدست گیرد
دل از کف هر که هست گیرد ۱
در میکده دست میفروشست
دستی که هزار دست گیرد ۲
رسمیست کهن که شحنه عشق
هشیار بجای مست گیرد ۳
دانسته مزاج نازک گل
مرغی که ترانه پست گیرد ۴
در بتکده گر بت من آید
دل از بت و بتپرست گیرد ۵
پیوسته قدح ز خون مشتاق
آن چشم سیاه مست گیرد ۶
دل از کف هر که هست گیرد ۱
در میکده دست میفروشست
دستی که هزار دست گیرد ۲
رسمیست کهن که شحنه عشق
هشیار بجای مست گیرد ۳
دانسته مزاج نازک گل
مرغی که ترانه پست گیرد ۴
در بتکده گر بت من آید
دل از بت و بتپرست گیرد ۵
پیوسته قدح ز خون مشتاق
آن چشم سیاه مست گیرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - سرودم را بجرگ بلبلان رنگ دگر باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - عید آمد و کار خوش نباشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.