هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و دردهای آن سخن میگوید. او از دلبستگی به معشوق و رنجهای ناشی از این عشق مینالد، اما در عین حال، بهرغم تمام سختیها، عشق را همچون آتشی توصیف میکند که هم جوان و هم پیر را میسوزاند. در نهایت، شاعر به آرامش در نیستی و فراموشی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و نیستی نیاز به درک بالاتری از زندگی و احساسات دارند.
شماره ۲۳۴ - دلم دارد هوای دام جان هم
دلم دارد هوای دام جان هم
که بر من باغ تنگ است آشیان هم ۱
توام چون دوستی پروا ندارم
که گردد دشمن انجم آسمان هم ۲
منال ایدل که در دل مهوشان را
ندارد ناله تأثیری فغان هم ۳
بخونم آن شکارافکن کشیده است
که پیدا نیست تیر او کمان هم ۴
مشو عاشق اگر خواهی دل و دین
که خواهد از کفت رفت این و آنهم ۵
بکوی نیستی آسوده ز آنم
که پیدا نیست نام از من نشان هم ۶
محبت آتشی بر کرده مشتاق
که دایم پیر ازو سوزد جوان هم ۷
که بر من باغ تنگ است آشیان هم ۱
توام چون دوستی پروا ندارم
که گردد دشمن انجم آسمان هم ۲
منال ایدل که در دل مهوشان را
ندارد ناله تأثیری فغان هم ۳
بخونم آن شکارافکن کشیده است
که پیدا نیست تیر او کمان هم ۴
مشو عاشق اگر خواهی دل و دین
که خواهد از کفت رفت این و آنهم ۵
بکوی نیستی آسوده ز آنم
که پیدا نیست نام از من نشان هم ۶
محبت آتشی بر کرده مشتاق
که دایم پیر ازو سوزد جوان هم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۳ - خوش آنکه با تو یکشب در باغ خفته باشم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۵ - نه بهر آنکه با من بر سر جنگ است مینالم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.