هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد و رنج عشق و جدایی است. شاعر از عشق به معشوق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویر زیبا مانند ماه، بلبل، گلشن، و جغد، احساسات خود را به تصویر می‌کشد. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند توبه و انابه نیز دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۸۱ - مرا حسن و عشقست زاری و لابه

مرا حسن و عشقست زاری و لابه
خداوندگار و نبی و صحابه ۱

کشد ماه در پرده سر گربرآرد
سر از پرده آن ماه زرین عصابه ۲

تراود ز چاک دلم روز و شب خون
کجا اینقدر داده زخمی تلابه ۳

تو و نغمه بلبل و طرف گلشن
من و ناله جغد و کنج خرابه ۴

ز عشق تو دلها پر از خون شد آری
ز یک خم لبالب شود صد قرابه ۵

ز من برده دل ماه مشکین کمندی
که هست اختر حسن اوذو ذبابه ۶

دل از سینه گرمم آن تاب دارد
که ماهی ندارد ز تفتیده تابه ۷

کشند از شراب غمت میکشانرا
ز می توبه باید ز مستی انابه ۸

ز چاک دلم نقش مهرت نمایان
بود چون ز محراب مسجد کتابه ۹

ز تو کام مشتاق خواهم از آن لب
اجب دعوتی یا ولی‌الاجابه ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۰ - ز آن رخ افروخته و آن قامت افراخته
گوهر بعدی:شماره ۲۸۲ - آمد امروز یار دیرینه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.