شماره ۲۸۳ - بهر پرسیدنم ای مایه ناز آمده‌ای

بهر پرسیدنم ای مایه ناز آمده‌ای
بنده‌ات من که عجب بنده‌نواز آمده‌ای ۱

تا بگنجشک دل ما چه رسد آه که تو
مژه گیرنده‌تر از چنگل باز آمده‌ای ۲

سرو من اینقدر این سرکشی و ناز چرا
گر بدلجوئی ارباب نیاز آمده‌ای ۳

چه بجا از من غارت زده مانده است که تو
رفته و دین و دلم برده و باز آمده‌ای ۴

چه غم از عجز و نیاز منت ای سرو روان
که ز سر تا بقدم عشوه و ناز آمده‌ای ۵

آشکارا نشود چون ز دلم سر غمت
که درین خانه بجاسوسی راز آمده‌ای ۶

نرسد آفت گلچین بتو ای گلبن ناز
که ز خوبی همه برگ و همه ساز آمده‌ای ۷

بیندت گر به برم غیر بخون چون نطپد
که عجب خصم کش و دوست نواز آمده‌ای ۸

زآتش عشق سزد لاف خلوصت مشتاق
تو که در بوته محنت بگداز آمده‌ای ۹