هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است که با اهل هوس بازی کرده و شاعر خود را مهرهای در دست او میداند. معشوق مانند شمع روشنبخش محفل است و قامتی بلند مانند سرو دارد. شاعر از جفاهای معشوق شکایت دارد و میگوید که دلش از غیرت به خون میطپد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به جفا و غیرت ممکن است نیاز به بلوغ عاطفی برای درک داشته باشد.
شماره ۲۸۴ - ای که با اهل هوس نرد وفا باختهای
ای که با اهل هوس نرد وفا باختهای
منم آن مهره که در ششدرم انداختهای ۱
محفلافروز جهانی تو که داری چون شمع
رخ افروختهای و قد افراختهای ۲
یکره ار جلوه کند سرو تو در باغ وگر
آشیان بر سر سروی ننهد فاختهای ۳
طرفه حالیست که عشاق سپاه تو و تو
هرنفس بر صفشان توسن کین تاختهای ۴
دل مشتاق بخون میطپد از غیرت باز
پی قتل که دگر تیغ جفا آختهای ۵
منم آن مهره که در ششدرم انداختهای ۱
محفلافروز جهانی تو که داری چون شمع
رخ افروختهای و قد افراختهای ۲
یکره ار جلوه کند سرو تو در باغ وگر
آشیان بر سر سروی ننهد فاختهای ۳
طرفه حالیست که عشاق سپاه تو و تو
هرنفس بر صفشان توسن کین تاختهای ۴
دل مشتاق بخون میطپد از غیرت باز
پی قتل که دگر تیغ جفا آختهای ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - بهر پرسیدنم ای مایه ناز آمدهای
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - بنگاهی ز خودم بیخبر انداختهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
