هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از عشق و شوریدگی سخن می‌گوید. شاعر از عشق به معشوق و تأثیر عمیق آن بر روح و جان خود می‌سراید. او از ناله‌های سوزناک، گرمی آه و اشتیاق بی‌پایان خود می‌گوید و معشوق را منبع نور و شادی می‌داند. همچنین، اشاره‌ای به ناکامی‌ها و تقدیر نامساعد دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد عشق و ناکامی نیاز به بلوغ ذهنی دارد.

شماره ۳۰۸ - برنگ ذره‌ام سرگرم مهر عالم‌افروزی

برنگ ذره‌ام سرگرم مهر عالم‌افروزی
که ممکن نیست هرگز با کسی آرد بشب روزی ۱

خوشم با ناله گرمی که خیزد از رگ جانم
که دارد نغمه این ساز در عشقت عجب سوزی ۲

تو اسباب طرب کن جمع کز عشق تو مارا بس
دل کالفت فراهم آوری جان غم اندوزی ۳

نخواهم نور شمع و پر تو مه بیرخت شبها
کز آه گرم خود دارم چراغ محفل‌افروزی ۴

محبت این دبستان را بود آن مرشد کامل
که پیر عقل باشد پیش او طفل نوآموزی ۵

بخون دانی چرا در صیدگاه دلبران غلطم
گر از شست نگاهی خورده باشی تیر دلدوزی ۶

ز بی‌اقبالیم مشتاق خار گلرخان دایم
دریغ از طالع فرخنده‌ای و بخت فیروزی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۷ - خوشا مستی و عشق نازنینی
گوهر بعدی:شماره ۳۰۹ - زهدم افسرده خوشا وقت قدح پیمائی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.