شماره ۳۱۳ - ز هرچه هست رخ ما از آن بگردانی

ز هرچه هست رخ ما از آن بگردانی
که از دو کون بر آن آستان بگردانی ۱

مثال بلبل از آن شاخ گل که نتوانی
بشاخ دیگر از آن آشیان بگردانی ۲

بهار آمد و دور نشاط ما ساقی
ز ساغریست که در گلستان بگردانی ۳

نه رسم شاهسواران بود که چون بینی
فتاده بره از وی عنان بگردانی ۴

بیک نگاه درین وادی ایصنم چه عجب
ز کعبه گر ره صد کاروان بگردانی ۵

مکن جفا که نداری تو سنگدل دستی
که تیره آه من از آسمان بگردانی ۶