هوش مصنوعی: این متن شعری است که در رثای فردی به نام عبدالغفار سروده شده است. او فردی دانا و از سادات گرامی بوده که ناگهان از دنیا رفته است. شعر به فضایل او، عشقش به پیامبر (ص)، و جایگاه رفیع او در بهشت اشاره می‌کند. همچنین، از تأثیر حضور او در محافل و دعاهایش یاد می‌شود و در پایان آرزوی بهشتی شدن برای او می‌شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است و درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، موضوع مرگ و مفاهیم مربوط به آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال سنگین باشد.

شمارهٔ ۴ - تاریخ رحلت میر عبدالغفار

حیف از میر فلک مرتبه عبدالغفار
ابروی گهر نسل شه او دانا ۱

که ز عقد در سادات گرامی گهرش
ناگه افتاد بخاک ره و شد ناپیدا ۲

جذبه شوق ملاقات رسول مدنی
شد کمندافکن او زین چمن تنگ فضا ۳

رفت ازین باغ بفردوس برین و افزود
پایه‌اش از شرف خدمت جدا علی ۴

ذره‌اش اختر تابان شد از آمیزش مهر
قطره‌اش گوهر رخشان ز وصال دریا ۵

قصه کوته چو شد از محفل دهر و مشتاق
که بود انجمن افروز سخن شمع‌آسا ۶

گشت سرگرم دعا و زپی تاریخش
گفت جایش بجنان باد ز الطاف خدا ۷
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۳ - تاریخ فوت شیخ المشایخ شیخ عبدالنبی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵ - تاریخ دو طفل توام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.