هوش مصنوعی: این متن در مدح و ستایش شیخ ستوده و عبدالنبی است که دارای صفات نیکو، دانشوری، حکمت و نور الهی بودند. با مرگ ایشان، اهل دل سوگوار شده‌اند و روحشان به عالم بالا پرواز کرده است. همچنین، متن به ارزش زندگی دانایان و افسوس مرگ آنان اشاره دارد.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

شمارهٔ ۳ - تاریخ فوت شیخ المشایخ شیخ عبدالنبی

شیخ ستوده خصلت عبدالنبی که بودش
یکسر صفات نیکو جمله خصال زیبا ۱

دانشوری که بودش از آبگینه دل
روشن چراغ حکمت از نور حق تعالی ۲

بنمود کوکب او رو در نشیب و عالم
شد تیره از غروبش چون از غروب بیضا ۳

از فوتش اهل دل را گردید ساغر چشم
پرخون ز شیشه دل همچون قدح ز مینا ۴

چون مرغ روحش از جسم پرواز کرد و بنمود
آن بر فراز طوبی این زیر خاک مأوا ۵

کلکم نوشت مشتاق تاریخ سال فوتش
حیف از حیات نادان افسوس مرگ دانا ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲ - دریغا ز حاجی محمدعلی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴ - تاریخ رحلت میر عبدالغفار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.