هوش مصنوعی:
شاعر از افلاک (آسمانها) شکایت میکند که جز غم چیزی برای انسان نمیآورند و آرزو میکند که اگر کسانی که هنوز نیامدهاند، بدانند که ما چه رنجهایی از دنیا میکشیم، دیگر به این جهان قدم نمیگذارند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، بیان غم و رنجهای زندگی ممکن است برای سنین پایینتر سنگین و نامناسب باشد.
رباعی ۱۰۱ - افلاک که جز غم نفزایند دگر
افلاک که جز غم نفزایند دگر
ننهند بجا تا نربایند دگر ۱
ناآمدگان اگر بدانند که ما
از دهر چه می کشیم نایند دگر ۲
ننهند بجا تا نربایند دگر ۱
ناآمدگان اگر بدانند که ما
از دهر چه می کشیم نایند دگر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۸۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۰ - از بودنی ای دوست چه داری تیمار
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۲ - ای دل غم این جهان فرسوده مخور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
