هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که در وجودش محال بوده و با نوشیدن از جام و سبو میتواند آرامش یابد. او تأکید میکند که همیشه مینوشیده، مینوشد و خواهد نوشید، و این حالت در گذشته، حال و آینده ادامه خواهد داشت.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عرفانی و اشاره به مصرف شراب است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا نامفهوم باشد.
شماره ۹۸ - آنم که بود محال در دیر وجود
آنم که بود محال در دیر وجود
وز جام و سبو دمی توانم آسود ۱
می خوردهام و میخورم و خواهم خورد
تا بوده و تا هستم و تا خواهم بود ۲
وز جام و سبو دمی توانم آسود ۱
می خوردهام و میخورم و خواهم خورد
تا بوده و تا هستم و تا خواهم بود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷ - آنان که مرا ز مستمندان دانند
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - گفتم ز تو دایمم نه غم خواهد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
