خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان میکند که در وجودش محال بوده و با نوشیدن از جام و سبو میتواند آرامش یابد. او تأکید میکند که همیشه مینوشیده، مینوشد و خواهد نوشید، و این حالت در گذشته، حال و آینده ادامه خواهد داشت.
متن شامل مفاهیم عرفانی و اشاره به مصرف شراب است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا نامفهوم باشد.
شماره ۹۸ - آنم که بود محال در دیر وجود
آنم که بود محال در دیر وجود
وز جام و سبو دمی توانم آسود ۱
می خوردهام و میخورم و خواهم خورد
تا بوده و تا هستم و تا خواهم بود ۲
وز جام و سبو دمی توانم آسود ۱
می خوردهام و میخورم و خواهم خورد
تا بوده و تا هستم و تا خواهم بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷ - آنان که مرا ز مستمندان دانند
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - گفتم ز تو دایمم نه غم خواهد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
