هوش مصنوعی: شاعر از آشکار شدن عشقش و پیامدهای آن ابراز پشیمانی می‌کند و آرزو می‌کند که کاش این عشق فاش نشده بود.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

شماره ۲۱۰ - تا عشق مرا فاش نمیدانستی

تا عشق مرا فاش نمیدانستی
با من ره پرخاش نمیدانسی ۱

در عاشقی خویش مرا شهره شهر
دانستی ایکاش نمیدانستی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۹ - هرگز غم یار را باغیار مگو
گوهر بعدی:شماره ۲۱۱ - ای آنکه ز سر خویشتن در تفتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.