هوش مصنوعی: شاعر از درد دوری و تنهایی می‌نالد و دلش از رنجوری خسته است. او با فریاد از دوری شکوه می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاطفی و غمگینانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و استعاری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۱۵ - دیشب دل من چو خسته از رنجوری

دیشب دل من چو خسته از رنجوری
میکرد فغان ز محنت مهجوری ۱

گفتم که چنین ساخت ز دردت نالان
فریاد برآورد که دوری دوری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۴ - فاش از کفم ار کشیده دامن بودی
گوهر بعدی:شماره ۲۱۶ - در وادی عشق دوش نالان جرسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.