هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر زیبایی و ویژگی‌های اخلاقی معشوق خود را با استفاده از تشبیهات و استعارات زیبا توصیف می‌کند. شاعر از زیبایی چهره، خلق و خوی نیکو، قامت بلند و سایر صفات معشوق خود تعریف می‌کند و آن را با عناصر طبیعی و سماوی مانند ماه، ستارگان و حورا مقایسه می‌کند.
رده سنی: 15+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارات پیچیده ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.

غزل ۱۱۳ - زهی مه رخ زهی زیبا بنامیزد بنامیزد

زهی مه رخ زهی زیبا بنامیزد بنامیزد
زهی خوشخو زهی والا بنامیزد بنامیزد ۱

غبار نعل اسب تو به دیده درکشد حورا
زهی سیرت زهی آسا بنامیزد بنامیزد ۲

ز شرم روی و دندانت خجل پروین و مه هر شب
زهی زهره زهی جوزا بنامیزد بنامیزد ۳

ز خجلت سرو قدت را همی گوید پس از سجده
زهی قامت زهی بالا بنامیزد بنامیزد ۴

من از عشق و تو از خوبی به عالم در سمر گشته
زهی وامق زهی عذرا بنامیزد بنامیزد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۲ - خوبت آراست ای غلام ایزد
گوهر بعدی:غزل ۱۱۴ - زهی چابک زهی شیرین بنامیزد بنامیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.