هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از عشق الهی و تأثیر آن بر روح و روان انسان سخن میگوید. شاعر بیان میکند که عشق الهی میتواند انسان را به مقامات بالای معنوی برساند و حتی کفر را به ایمان تبدیل کند. او همچنین به اهمیت شناخت و آگاهی در مسیر عشق الهی اشاره میکند و تأکید میکند که تنها عشق است که میتواند انسان را به کمال برساند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۲۴ - گر شبی عشق تو بر تخت دلم شاهی کند
گر شبی عشق تو بر تخت دلم شاهی کند
صدهزاران ماه آن شب خدمت ماهی کند ۱
باد لطفت گر به دارالملک انسان بروزد
هر یکی را بر مثال یوسف چاهی کند ۲
من چه سگ باشم که در عشق تو خوش یک دم زنم
آدم و ابلیس یک جا چون به همراهی کند ۳
هر که از تصدیق دل در خویشتن کافر شود
بی خلافی صورت ایمانش دلخواهی کند ۴
بی خود ار در کفر و دین آید کسی محبوب نیست
مختصر آنست کار از روی آگاهی کند ۵
خفتهٔ بیدار بنگر عاقل دیوانه بین
کو ز روی معرفت بی وصل الاهی کند ۶
تا درین داری به جز بر عشق دارایی مکن
عاشق آن کار خود از آه سحرگاهی کند ۷
ساحری دان مر سنایی را که او در کوی عقل
عشقبازی با خیال ترک خرگاهی کند ۸
صدهزاران ماه آن شب خدمت ماهی کند ۱
باد لطفت گر به دارالملک انسان بروزد
هر یکی را بر مثال یوسف چاهی کند ۲
من چه سگ باشم که در عشق تو خوش یک دم زنم
آدم و ابلیس یک جا چون به همراهی کند ۳
هر که از تصدیق دل در خویشتن کافر شود
بی خلافی صورت ایمانش دلخواهی کند ۴
بی خود ار در کفر و دین آید کسی محبوب نیست
مختصر آنست کار از روی آگاهی کند ۵
خفتهٔ بیدار بنگر عاقل دیوانه بین
کو ز روی معرفت بی وصل الاهی کند ۶
تا درین داری به جز بر عشق دارایی مکن
عاشق آن کار خود از آه سحرگاهی کند ۷
ساحری دان مر سنایی را که او در کوی عقل
عشقبازی با خیال ترک خرگاهی کند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۵۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۳ - بر مه از عنبر معشوق من چنبر کند
گوهر بعدی:غزل ۱۲۵ - وصال حالت اگر عاشقی حلال کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.