شماره ۸ - کمرم شکست عشقت، صنما کمر ندارم

کمرم شکست عشقت، صنما کمر ندارم
جگرم شد از غمت خون، به خدا جگر ندارم ۱

تو مرانم از در خود گنهی ندیده از من
که به غیر درگه تو، به دری گذر ندارم ۲

تو ز جان من چه جویی که ز جان کناره جستم
تو چه پرسی از دل من که ز دل خبر ندارم ۳

تو که ماندت سراپای به نیشکر چه دانی
که تنم ز غم چو نی گشت و به لب شکر ندارم ۴

چو ز شست برگشایی تو خدنگ غمزه جانا
دل خود نشانه سازم که جز این سپر ندارم ۵

نظر از طریق پاکی به جمال نازنینان
بطلب ز پاک بینان که من آن نظر ندارم ۶

به شب فراقت ای مه ز دعای صبحگاهی
همه تیر آهم اما به دلت اثر ندارم ۷

قدر و قضا مرا خواست نشان تیر عشقت
نظر از قضا نپوشم حذر از قدر ندارم ۸

طلبند خلقی الهامی اگر ز بحر گوهر
شده ام به بحر غم غرق و سر گهر ندارم ۹