هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق خود سخن می‌گوید. او از تأثیرات عمیق عشق بر جان و دل خود و دیگران صحبت می‌کند و از زیبایی‌های طبیعت و معشوق به عنوان نمادهایی برای توصیف احساسات خود استفاده می‌کند. شاعر همچنین به قدرت و جاودانگی عشق اشاره می‌کند و معتقد است که عشق و زیبایی معشوق هرگز توسط زمان از بین نخواهد رفت.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی کلاسیک ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد. بنابراین، این متن برای نوجوانان و بزرگسالانی که با ادبیات کلاسیک و مفاهیم عرفانی آشنا هستند، مناسب است.

غزل ۱۵۲ - میر خوبان را کنون منشور خوبی در رسید

میر خوبان را کنون منشور خوبی در رسید
مملکت بر وی سهی شد ملک بر وی آرمید ۱

نامه آن نامه‌ست کاکنون عاشقی خواهد نوشت
پرده آن پرده‌ست کاکنون عاشقی خواهد درید ۲

دلبران را جان همی بر روی او باید فشاند
نوخطان را می همی بر یاد او باید چشید ۳

آفت جانهای ما شد خط دلبندش ولیک
آفت جان را ز بت رویان به جان باید خرید ۴

گویی اکنون راست شد «والشمس» اندر آسمان
آیت «واللیل» کرد و «الضحاش» اندر کشید ۵

گر ز مرد گرد بیجاده‌ش پدید آمد چه شد
خرمی باید که اندر سبزه زیباتر نبید ۶

هر چه عمرش بیش گردد بیش گرداند زمان
چون غزلهای سنایی تری اندر وی پدید ۷

کی تبه گرداندش هرگز به دست روزگار
صورتی کایزد برای عشقبازی آفرید ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۵۱ - جمع خراباتیان سوز نفس کم کنید
گوهر بعدی:غزل ۱۵۳ - بیهوده چه شینید اگر مرد مصافید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.