هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زیباییهای طبیعت مانند بلبل و گل سخن میگوید و توصیه میکند که از این لحظات لذت ببریم و آنها را از دست ندهیم. همچنین، اشارهای به مینوشی و لذتهای زندگی دارد و از زاهدانی که دعا میکنند انتقاد میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اشاره به مینوشی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، درک عمیقتر شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۶ - بلبل رسید نغمه بلبل رها مکن
بلبل رسید نغمه بلبل رها مکن
گلبن شکفت جز همه برگل ثنا مکن ۱
از روی دوست دیده خود را تهی مدار
وز دست خویش دسته گل را جدا مکن ۲
گر عهد کرده ای که نگیری قدح به دست
آن عهد را چو عهد گل آمد وفا مکن ۳
روز می است ساغر می را ز کف منه
وقت گل است صحبت گل (را) رها مکن ۴
ای ساقی از شراب گران گر فغان کنیم
در ده چنانکه خواهی و فرمان ما مکن ۵
ای زاهد ار دعا پی توبت همی کنی
ما را به وقت بلبل و گل این دعا مکن ۶
گلبن شکفت جز همه برگل ثنا مکن ۱
از روی دوست دیده خود را تهی مدار
وز دست خویش دسته گل را جدا مکن ۲
گر عهد کرده ای که نگیری قدح به دست
آن عهد را چو عهد گل آمد وفا مکن ۳
روز می است ساغر می را ز کف منه
وقت گل است صحبت گل (را) رها مکن ۴
ای ساقی از شراب گران گر فغان کنیم
در ده چنانکه خواهی و فرمان ما مکن ۵
ای زاهد ار دعا پی توبت همی کنی
ما را به وقت بلبل و گل این دعا مکن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵ - دل به عشق روی دلبر شاد کن
گوهر بعدی:شماره ۳۷ - ای شب تاری غلام موی تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.