هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از نسیم صبحگاهی به عنوان عاملی برای زنده‌شدن دل و رفع غم یاد می‌کند و آن را با دم عیسی و مریم مقایسه می‌نماید. او احساس شادی و نشاطی را که از این نسیم به او می‌رسد، توصیف کرده و آن را همچون جان‌بخشی دوباره می‌داند. شاعر امیدوار است که این نسیم، نور تازه‌ای به زندگی او ببخشد و آن را با تأثیر معجزه‌آسای دم عیسی و مریم مقایسه می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۴۷ - ای باد صبحدم، دم عیسی و مریمی

ای باد صبحدم، دم عیسی و مریمی
کاندر دلم ز بوی تو شد زنده بی غمی ۱

عیسی نه ای و عاشق می خواره را به صبح
جان آید از تو در تن شادی و خرمی ۲

هر صبحدم نسیم توام جان نو دهد
گویی که بر تنم دم عیسی همی دمی ۳

چشم امید من ز دمت نور نو گرفت
گویی که نایب دم عیسی مریمی ۴

عیسی به آسمان شد و نزدیک عاشقان
عیسی دیگری است نسیم تو بر زمی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۶ - از مشک ناب سلسله برمه فکنده ای
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - گشتم از هجر او نزار چو نی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.