هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از سپید شدن موهایش به دلیل گذر زمان و سیاه شدن نامهاش به دلیل گناه سخن میگوید. او اشاره میکند که چشمان روشنش نیز به دلیل گناه تیره شدهاند تا دیگر به گناه نگاه نکنند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق مانند گناه، توبه و گذر زمان ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک ادبی و عاطفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر توسعه مییابد.
شماره ۱۰۵ - موی سیاه من ز زمانه سپید شد
موی سیاه من ز زمانه سپید شد
وین نامه سپید شد از معصیت سیاه ۱
زان تیره گشت همچو گنه چشم روشنم
تا نیز چشم من نکند درگنه نگاه ۲
وین نامه سپید شد از معصیت سیاه ۱
زان تیره گشت همچو گنه چشم روشنم
تا نیز چشم من نکند درگنه نگاه ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۴ - ای سعد کرده فال مرا نامه هایی تو
گوهر بعدی:شماره ۱۰۶ - دلم به وقت جوانی امیر ظالم بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
