هوش مصنوعی: شاعر از دوری از جوانی و پذیرش پیری سخن می‌گوید و با وجود این دوری، از جوانی به خاطر تأثیرات مثبت آن بر زندگی‌اش قدردانی می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین فلسفی و تأملی درباره‌ی گذر زمان و پیری است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

شماره ۱۱۳ - گر از مشک جوانی دور ماندم

گر از مشک جوانی دور ماندم
دلم خو کرد با کافور پیری ۱

ستایش از جوانی بر من اکنون
کزو شد عارضم پر نور پیری ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - نادانی تو بر دوگونه بینم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - رهنما از پی که بایستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.