هوش مصنوعی:
این شعر از سنایی، شاعر فارسی زبان، بیانگر عشق و ستایش معشوق است. شاعر از زیباییهای ظاهری و اخلاقی معشوق سخن میگوید و از او میخواهد که از غرور و خودپسندی دوری کند. همچنین، شاعر به تقدیر و عشق اشاره میکند و بیان میکند که عشق به معشوق اجتناب ناپذیر است.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیدهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
غزل ۱۷۵ - زلف چون زنجیر و چون قیر ای پسر
زلف چون زنجیر و چون قیر ای پسر
یک زمان از دوش برگیر ای پسر ۱
زان که تا در بند و زنجیر توایم
از در بندیم و زنجیر ای پسر ۲
عرصه تا کی کرد خواهی عارضین
چون گل بی خار برخیز ای پسر ۳
هر زمان آیی به تیر انداختن
هم کمان در دست و هم تیر ای پسر ۴
زان که چشم بد بدان عارض رسد
زود در ده بانگ تکبیر ای پسر ۵
آن لب و دندان و آن شیرین زبان
انگبینست و می و شیر ای پسر ۶
جست نتواند دل از عشق تو هیچ
جست که تواند ز تقدیر ای پسر ۷
پای بفشارد سنایی در غمت
تا به دست آیی به تدبیر ای پسر ۸
یک زمان از دوش برگیر ای پسر ۱
زان که تا در بند و زنجیر توایم
از در بندیم و زنجیر ای پسر ۲
عرصه تا کی کرد خواهی عارضین
چون گل بی خار برخیز ای پسر ۳
هر زمان آیی به تیر انداختن
هم کمان در دست و هم تیر ای پسر ۴
زان که چشم بد بدان عارض رسد
زود در ده بانگ تکبیر ای پسر ۵
آن لب و دندان و آن شیرین زبان
انگبینست و می و شیر ای پسر ۶
جست نتواند دل از عشق تو هیچ
جست که تواند ز تقدیر ای پسر ۷
پای بفشارد سنایی در غمت
تا به دست آیی به تدبیر ای پسر ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۵۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۴ - چون سخنگویی از آن لب لطف باری ای پسر
گوهر بعدی:غزل ۱۷۶ - همواره جفا کردن تا کی بود ای دلبر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.