هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از شبهای دراز و دلتنگیهای ناشی از آن سخن میگوید و عشق خود را به معشوق و زلفهای او بیان میکند. او شبهای دراز را نایب زلف معشوق میداند که دلش را میسوزاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۵ - گر شب چو دراز گردد ای مایه ناز
گر شب چو دراز گردد ای مایه ناز
تن را به فغان آرد و دل را به گداز ۱
چون است دلم را به دو زلف تو نیاز
گر نایب زلف توست شبهای دراز ۲
تن را به فغان آرد و دل را به گداز ۱
چون است دلم را به دو زلف تو نیاز
گر نایب زلف توست شبهای دراز ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴ - ای روز سپید را به روی تو نیاز
گوهر بعدی:شماره ۴۶ - مرغی که چو ماهیش به آب است نیاز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
