هوش مصنوعی: شاعر در این متن از ناامیدی و رنج‌های زندگی می‌گوید و بیان می‌کند که سرنوشت و جهان به انسان رحم نمی‌کنند. او تأکید دارد که باید با صبر و رضا، قضا و قدر را پذیرفت و به جای تمسک به دنیای حقیر، به رضای الهی دل بست. همچنین، از اهمیت بینش درونی (چشم ضمیر) سخن می‌گوید و جهان را در نگاه حکیمان بی‌ارزش می‌داند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در درک کامل این مضامین دچار مشکل شوند.

شماره ۱۸ - فلک همی نکند در جفای من تقصیر

فلک همی نکند در جفای من تقصیر
ملک همی نکند در هلاک من تاخیر ۱

چوتیر برجگر آمد چه منفعت ز خروش
چو روز غم به سر آمد چه فایده زنفیر ۲

اگر نه چشم ضمیر تو تیرگی دارد
در این زمانه چرا ننگرد به چشم ضمیر ۳

جهان به چشم حکیمان حقارتی دارد
مرا رضای تو باید نه این جهان حقیر ۴

به صبر کوش و قضا را قبول کن به رضا
رضا دهد به قضا هر که عاقل است و خبیر ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷ - به هیچ وقتی اگر نام کهتران شمری
گوهر بعدی:شماره ۱۹ - زمن به قهر جدا کرد روزگار سه چیز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.