شماره ۱ - فلک بدعهد و بس نااستوار است شماره ۲ - همه شراب به یاد بنفشه خواهم خورد شماره ۳ - نظم راوان چو آب روان سینه را به است شماره ۴ - او شد جوان و آه جوانی من برفت شماره ۵ - بگردان روی دل از فکرت بد شماره ۶ - زهی یافته دین و دولت زتو شماره ۷ - روز می خوردن به دوزخ رفتی ای اخطی ز بزم شماره ۸ - به معالجت تن من زتو جز الم ندارد شماره ۹ - نیست ممکن که به وصل تو رسد کس به شتاب شماره ۱۰ - ز روزگار حذر کن ز کردگار بترس شماره ۱۱ - گیرد قدر عنانش و بوسد قضا رکاب شماره ۱۲ - شعر است و بس که خواندن او نام مرد را شماره ۱۳ - کهتر و مهتر از وضیع و شریف شماره ۱۴ - سخنوران که تو را درسخا سحاب نهند شماره ۱۵ - گر مرا سودای عشق آن دهن کمتر شود شماره ۱۶ - ز صد هزار محمد که در جهان آید شماره ۱۷ - به هیچ وقتی اگر نام کهتران شمری شماره ۱۸ - فلک همی نکند در جفای من تقصیر شماره ۱۹ - زمن به قهر جدا کرد روزگار سه چیز شماره ۲۰ - به قمر فروغ بخشد رخ همچو گلستانش شماره ۲۱ - شگفت نیست چو با تیغ در مصاف آید شماره ۲۲ - خداوندا زدوران زمانه شماره ۲۳ - ثنا به نام تو رغبت همی کند همه وقت شماره ۲۴ - نه وعده و نه پیام و نه نامه و نه رسول شماره ۲۵ - حسامش را لقب داده ست نصرت شماره ۲۶ - چو تو هرگز نبوده ست و نباشد شماره ۲۷ - تیرت به گاه زخم چوپوید به سوی خصم شماره ۲۸ - اگر به شعر روا باشدی نبوت شعر شماره ۲۹ - باد سحر که سوی من آرد پیام او شماره ۳۰ - تا بشنیدم که ناتوانی شماره ۳۱ - پیری ز وجود من برون برد شماره ۳۲ - مرا هوای سحرگه پیام آورد شماره ۳۳ - چهره کآن ماه جبین می سازد شماره ۳۴ - بی دوست مانده ام چو تو را دوست خوانده ام شماره ۳۵ - ای روی تو چو خلد و لبانت چو سلسبیل شماره ۳۶ - ای زلف تو چون وعده وصلت به درازی شماره ۳۷ - ای طره های خوبان از نافه تو بویی