هوش مصنوعی:
متن بیانگر احساسات شاعر از شنیدن صدای نی است که او را به وجد میآورد و به عالم معنوی و عرفانی میبرد. شاعر خود را مانند طفلی میداند که با صدای نی (مادر) آرام میگیرد. او از حالت سماع و وجد ناشی از موسیقی سخن میگوید و تأثیر آن را بر روح و جان خود توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۷ - بانگ نی می برد ز هوش مرا
بانگ نی می برد ز هوش مرا
می دهد می ز راه گوش مرا ۱
ناله نای تا حریم وصال
می برد بر کنار و دوش مرا ۲
مادرم نای و من چو طفل رضیع
صوت او می کند خموش مرا ۳
نخل نخلست نای پنداری
می چشاند به نیش نوش مرا ۴
مطرب می گسار در نظر است
نیست حاجت به می فروش مرا ۵
سر غیبم درون پرده راز
نغمه می آورد به جوش مرا ۶
چون سماعم نقاب بردارد
نشود شرم روی پوش مرا ۷
غزل مطربم به وجد آورد
جان رود بر سر خروش مرا ۸
جوش زد در درون «نظیری » حرف
کاش بودی سخن نیوش مرا ۹
می دهد می ز راه گوش مرا ۱
ناله نای تا حریم وصال
می برد بر کنار و دوش مرا ۲
مادرم نای و من چو طفل رضیع
صوت او می کند خموش مرا ۳
نخل نخلست نای پنداری
می چشاند به نیش نوش مرا ۴
مطرب می گسار در نظر است
نیست حاجت به می فروش مرا ۵
سر غیبم درون پرده راز
نغمه می آورد به جوش مرا ۶
چون سماعم نقاب بردارد
نشود شرم روی پوش مرا ۷
غزل مطربم به وجد آورد
جان رود بر سر خروش مرا ۸
جوش زد در درون «نظیری » حرف
کاش بودی سخن نیوش مرا ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - غبار از دل به مژگان روبم و بینم نشانش را
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - فراق دوستان بسیار پیش آمد دل ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.