شماره ۶۱ - آن که شب داد توبه ام ز شراب

آن که شب داد توبه ام ز شراب
امشبم باز دید مست و خراب ۱

لب ساغر چنان زنم بوسه
که درآرم حریف را از خواب ۲

مزه کز راح آتشین گیرم
خاک را در دهان بگردد آب ۳

عضو عضوم پرند از مستی
کاهلی ها همه شوند شتاب ۴

ظرف لبریز کردم از باده
همچو ماه دو هفته از مهتاب ۵

ره مستی گرفته جانب دوست
می روم تا برآرمش ز حجاب ۶

محوتر می شوم ز خود هر دم
رفتم از دست مطربا دریاب ۷

قوتم نیست پست کن پرده
طاقتم نیست گوش چنگ متاب ۸

بر «نظیری » مگر ببخشایند
به جزع وانمی شود این باب ۹